op archive.org: dominicus-24 alle bestanden bekijk het anders

Op de 1e dag van wat gevierd wordt als "kerstmis" was er weer als altijd een open dag in de Dominicus. Een gebouw dat (door Kuijpers) gebouwd is als kerk, en nu een deels ontkerstend, deels pan-religieus bestaan leidt, al zijn er ook 'missen' (zie verder het gelijknamige werkwoord)).
De naam van dit jaar voor het evenement was "home sweet home". Geen commentaar.
Het was weer een stortvloed aan warmte en medemenselijkheid en openheid - het is altijd fijn om te zien waar de mens in een open, vrije (dus ook geldloze) situatie toe in staat is, qua empathie enzo. Bravo, mensen, laten we het morgen weer doen! Oh nee dan hebben we geen open en vrije situatie, dus laten we morgen weer lekker verder bouwen aan een wereld die wèl open en vrij is.
Maar goed, deze dag dus - gevuld met een breed scala aan muzikale en andere ervaringen. We hebben geprobeerd het hoorbare deel daarvan zo goed mogelijk te vangen, en dat viel niet altijd mee :-)
We beginnen al meteen met een hoogtepunt: de Bucket Humanz, de nieuwste reïncarnatie van de legendarische Bucket Boys. Het is goed te horen dat deze gasten het beste werken in de open lucht: de weergaloze galm van de enorme kerk lijkt hen te omhullen, te willen vangen - maar kranig staan zij hun mensje en breken dwars door de galm met hun unieke swamp-sound, nu ook verrijkt met verrukkelijke viool en diepe bassss. En vele stemmen, wild en stil, schreeuwden het uit.
Ingeborg, die de middag samen met zo'n pastoor aan elkaar praat, en DJ Trendy Ruudt, die net als vorig jaar het geluid doet, passeren veelvuldig de revue.
Tweede grote act is Sophy Melody, een jazzy zangeres die ons drie kwartier lang vermaakt met haar mooie stem. Daarna is het de beurt aan Gerard Alderliefste, die deels samen met zijn nichtje Rosanna, een geweldig uur speelt - veel frans repertoire, en vooral veel en heel intens Ramses Shaffy. Daar heeft Gerard een diepe band mee - we komen er in de loop van de dag achter dat zijn zoon (16) Sammy heet, dat hij zelfs een aantal jaren opgetrokken heeft met Ramses himself, veel optredens samen, een boek geschreven...Kortom die moeten we nog maar eens opzoeken. We spreken ook nog even met de vader van Gerard, 96 jaar oud, die het hele concert meemaakte vanaf de eerste rij. Een bijzonder gesprek. Dat overigens ruw onderbroken werd door een mini-Alderliefste die bij het zien van het rode opnameknopje onmiddellijk ingreep en alles uitschakelde. Die heeft nog een lesje persvrijheid nodig, lieve familie!
Dan gaat alles over in eten, chaos lijkt af en toe te regeren maar zoals te doen gebruikelijk komt alles als vanzelf geheel op eigen kracht en begeleid door zo'n 250 vrijwilligers volledig op de pootjes terecht - niet geheel zoals het bedoeld was wellicht, maar dan in een betere versie die nauwer past op de geboden realiteit. Respect! In die chaos ontstaan er ook diverse gesprekken van zeer uiteenlopende intensiteit, er is zelf sprake geweest van brandgevaar! Ergens kwam het gloeiendhete nieuws door, dat Bouterse dood was!
Het eten wordt voorafgegaan door een kerstverhaal, over Steensoep, prachtig voorgedragen door Ingeborg in een slechts door kaarsen en kerstlampjes verlichte kerk.
Tijdens het eten spelen De Echtgenoten (heten ze echt zo?) wel anderhalf uur lang prachtige, tsja, diner-muziek? Wat culmineert in de massale samenzang van de bekende kerstliedjes, afgesloten met een machtig zing bid huil lach werk bewonder
Daarna komt het meest bijzondere onderdeel van de avond: het Uur van de Amateur! daarover valt heel veel te vertellen maar tijd is nu even op. Later!

Deel 4 van 6 in de serie K24, met drie genocides die proberen te balanceren met 3 feestjes. Dit is het eerste feestje.