op archive.org: genocidi-nee alle bestanden bekijk het anders

Het cidi, een uiterst dubieuze club van genocideverheerlijkers, had het in het bolle hoofd gekregen om een feestje te vieren in een van de oudste koloniale bolwerken van het land. Het -voormalig koninklijk- Instutuut voor de Tropen had blijkbaar geen morele bezwaren tegen het gastvijheid bieden aan mensen wier handen druipen van het bloed, van babies, kinderen, jonge mensen, oude mensen, duizenden en duizenden menzen zijn al gestorven aan deze walgelijke ideologie. Eén van de sprekers vandaag verkondigt bijvoorbeeld dat een baby, mits geboren in Gaza, een legitiem doelwit is om te vermoorden. Omdat de baby als terrorist geboren wordt? Deze mensen houden er een zeer vreemd geloof op na. Ongelooflijk is echt het eerste woord dat in me opkomt. Religie, mijn rug op!
Gelukkig waren er mensen die wèl morele verontwaardging en woede, veel woede voelden deze ochtend. Patapoe was een btje te laat om het prachtige schilderij wat van het k*tkit gemaakt was door activisten te kunnen aanschouween. Naar verluid was het gebouw met rode verf ingekleurd: de Rode Lijn die hier met een heel dik uitroepteken begint, en zal worden doorgetrokken naar Den Haag.
De hele ochtend door was er een vloed aan politievoertuigen en -mensen die zich om de activisten heen verzamelden. Achter de politielinie waren een aantal gemaskerde figuren die nauw contact hadden met de uniformen. Herhaaldelijk werden zij uitgenodigd hun masker neer te laten, maar deze knokploeg-style 'mannen' wilden zich niet laten kennen. En er waren de 'vredestroepen', die zich mengden tussen de activisten om op hen in te praten. Bleek dat b.meester walgenmaar, die niet de moed had dit fascistenfeestje te verbieden, wèl de moed had om honderden gewapende agenten de activisten te laten verdrijven, onder dreiging van buitensporig geweld. Bedankt voor de duidelijkheid.
Nadat iedereen van de geëigende demonstratieplek verdreven was, en de resterende 10, misschien 20 activisten door honderden politie omsingeld waren, werden als kers op de taart nog drie arrestaties verricht.
Aan het eind zien we ook nog kameraad Trees, die door politieagenten wordt begeleid naar de andere (toen omsingelde) activisten. We spreken haar daarna nog uitvoerig, Trees' energie is bewonderenswaardig. En is niet van plan stil te gaan zitten (al gaat ze niet naar Den Haag).
We gaan het meemaken.